Tag: wełna

  • Przechowywanie ubrań sezonowych: jak schować zimową garderobę

    Przechowywanie ubrań sezonowych zaczyna się od prania: chowane ubrania muszą być czyste i całkowicie suche. Niewidoczne plamy z potu, jedzenia czy kosmetyków przez kilka miesięcy utleniają się i żółkną, a resztki naskórka i sebum przyciągają mole. Drugim filarem jest przewiewność, bo zamknięte w wilgoci tkaniny łatwo łapią zapach stęchlizny, a nawet pleśń. Kilka prostych zasad sprawi, że jesienią wyjmiesz z szafy ubrania w takim stanie, w jakim trafiły do przechowania.

    Jak przygotować ubrania do przechowywania

    1. Zrób przegląd. Oddziel rzeczy zniszczone, za małe i nienoszone od tych, które chcesz zachować. Nie ma sensu przechowywać ubrań, których i tak nie założysz.
    2. Wypierz lub oddaj do czyszczenia wszystko, co było noszone, nawet jeśli wygląda na czyste. Swetry wełniane pierz zgodnie z metką, płaszcze, które wymagają czyszczenia chemicznego, oddaj do pralni.
    3. Napraw drobne usterki. Przyszyj guziki, zszyj rozprute szwy, usuń kulki z dzianiny golarką. Jesienią łatwo o tym zapomnieć.
    4. Dokładnie wysusz wszystkie rzeczy. Nawet lekko wilgotne tkaniny mogą zapleśnieć w zamknięciu.
    5. Pogrupuj ubrania według rodzaju i materiału, żeby łatwiej było je potem znaleźć.

    Gdzie i w czym przechowywać zimową garderobę

    Swetry i dzianiny przechowuj złożone, nigdy na wieszaku, bo ich ciężar rozciąga ramiona. Najlepiej sprawdzają się bawełniane pokrowce, pudełka z tkaniny z okienkiem lub kartonowe pudła wyłożone bibułą. Szczelne plastikowe worki i pudła zatrzymują wilgoć, dlatego lepiej używać ich tylko w suchych miejscach i dla tkanin syntetycznych.

    Płaszcze i kurtki wieszaj na szerokich, profilowanych wieszakach, które podtrzymują ramiona, w przewiewnych pokrowcach z bawełny lub włókniny. Opróżnij kieszenie i zapnij guziki, by płaszcz zachował kształt. Kurtki puchowe można przechowywać luźno złożone w dużym pudle, a nie mocno sprasowane, bo puch traci wtedy sprężystość.

    Worki próżniowe oszczędzają miejsce i sprawdzają się przy pościeli, kocach i tkaninach syntetycznych. Wełny, kaszmiru i puchu lepiej w nich nie zamykać na długo, bo mocne sprasowanie może trwale pognieść włókna.

    Buty wyczyść, zaimpregnuj, wypchaj bibułą lub włóż prawidła i schowaj w pudełkach z otworami. Kozaki przechowuj z wkładkami usztywniającymi cholewkę.

    Najlepszą ochroną przed molami są czyste ubrania, szczelne, ale przewiewne pokrowce i regularne wietrzenie szafy. Woreczki z lawendą i kawałki drewna cedrowego mogą je w pewnym stopniu odstraszać, ale nie niszczą jaj ani larw, więc warto traktować je jako uzupełnienie. Co kilka tygodni dobrze jest zajrzeć do schowanych ubrań, a lawendę i cedr wymieniać, gdy przestają pachnieć. Miejsce przechowywania powinno być suche, chłodne i ciemne. Strych i piwnica sprawdzą się tylko wtedy, gdy nie są wilgotne. Pamiętaj, by środki przeciw molom trzymać poza zasięgiem dzieci i zwierząt.

    Jeśli zauważysz w szafie mole lub dziurki w ubraniach, wyjmij wszystko, odkurz półki i szczeliny, przetrzyj je, a zaatakowane ubrania wypierz lub, gdy to niemożliwe, zamknij w worku i włóż na kilka dni do zamrażarki, co niszczy jaja i larwy. Na koniec przy wyjmowaniu ubrań jesienią warto je wywietrzyć na świeżym powietrzu lub odświeżyć parą, żeby pozbyć się zapachu zamknięcia.

    Do przechowania warto przygotować też swetry oversize, o których noszeniu piszemy w tekście o dużych, luźnych swetrach, oraz długie kardigany. Więcej tekstów znajdziesz w kategorii moda.

    Przeczytaj też:

    Najczęstsze pytania

    Czy swetry można przechowywać w workach próżniowych?

    Lepiej nie na długo. Mocne sprasowanie może trwale pognieść wełnę i kaszmir. Bezpieczniejsze są bawełniane pokrowce lub pudełka z tkaniny.

    Co odstrasza mole?

    Przede wszystkim czystość ubrań i regularne wietrzenie szafy. Lawenda i drewno cedrowe mogą je dodatkowo odstraszać, ale nie usuwają jaj ani larw.

  • Ciepłe tkaniny na jesień: wełna, kaszmir, alpaka i ich zamienniki

    Ciepłe tkaniny na jesień to przede wszystkim włókna zwierzęce: wełna owcza, wełna merino, kaszmir, alpaka i moher. Grzeją, bo ich włókna tworzą wiele drobnych przestrzeni zatrzymujących ciepłe powietrze przy ciele, a przy tym potrafią wchłonąć część wilgoci, nie dając uczucia chłodu. Włókna syntetyczne, takie jak akryl czy poliester, są tańsze i łatwiejsze w pielęgnacji, ale gorzej regulują temperaturę i łatwiej się w nich spocić. Dlatego modnie i ciepło ubrać się jesienią najłatwiej wtedy, gdy wybiera się ubrania, czytając skład na metce.

    Które ciepłe tkaniny na jesień wybrać

    • Wełna owcza: ciepła, trwała, odporna na zagniecenia. Grubsze odmiany mogą drapać, dlatego dobrze nosić je na koszulę lub golf.
    • Wełna merino: cienkie, miękkie włókno, które zwykle nie gryzie. Świetnie sprawdza się w cienkich swetrach i golfach noszonych bezpośrednio na skórę, a także w odzieży sportowej, bo dobrze radzi sobie z wilgocią.
    • Kaszmir: z podszerstka kóz kaszmirskich, bardzo miękki i lekki, a przy tym ciepły. Delikatny, wymaga ostrożnego prania i z czasem może się mechacić.
    • Alpaka: ciepła i lekka, zwykle nie drapie, a jej włókno jest gładsze niż owcze. Często spotykana w puszystych swetrach i szalach.
    • Moher: z sierści kozy angorskiej, puszysty i błyszczący, nadaje swetrom lekkość. Zwykle łączony z innymi włóknami.
    • Bawełna i wiskoza: przyjemne w dotyku, ale słabo grzeją, a mokre długo schną. Lepiej sprawdzają się jako warstwa przy skórze niż jako główne źródło ciepła.
    • Akryl i poliester: tanie, lekkie, łatwe w praniu, ale słabo oddychają, elektryzują się i szybko się mechacą.

    Jak czytać skład i ubierać się ciepło

    Na metce liczy się procentowy udział włókien. Sweter z niewielkim dodatkiem wełny, na przykład kilku procent, zachowuje się w praktyce jak akrylowy. Dobrym kompromisem są mieszanki z przewagą włókien naturalnych i niewielkim dodatkiem poliamidu, który zwiększa trwałość. Warto też zwrócić uwagę na splot: gęsty, zwarty splot lepiej chroni przed wiatrem niż luźny i ażurowy, nawet jeśli ten drugi wygląda na grubszy.

    Modnie i ciepło ubiera się warstwami. Cienki golf z merino pod koszulą lub sukienką, na to gruby sweter lub kardigan i płaszcz z wysoką zawartością wełny chronią lepiej niż jedna gruba kurtka na T-shirt. Duże znaczenie mają dodatki: wełniany szal, czapka i rękawiczki zapobiegają utracie ciepła przez szyję, głowę i dłonie. Stopy chronią buty z grubszą podeszwą i skarpety z domieszką wełny, a nogi pod spódnicą kryjące rajstopy lub legginsy termoaktywne.

    Osoby o wrażliwej skórze, na przykład z atopowym zapaleniem skóry, często źle znoszą szorstką wełnę, która może wywoływać świąd. Lepiej sprawdzają się wtedy drobne merino, kaszmir lub bawełna jako warstwa przy skórze, a cieplejsza wełna dopiero na wierzch. Przy nasilonym świądzie lub zaostrzeniach zmian skórnych warto omówić dobór ubrań i pielęgnację z dermatologiem. Swetry wełniane pierze się rzadko, w chłodnej wodzie, ręcznie lub w programie do wełny, z łagodnym środkiem, i suszy na płasko, żeby się nie rozciągnęły. Często wystarczy je po prostu wywietrzyć.

    Do jesiennego zestawu pasuje ciepła i wygodna narzutka, a przed sezonem warto zrobić jesienny przegląd szafy. Więcej tekstów znajdziesz w kategorii moda.

    Najczęstsze pytania

    Która wełna nie gryzie?

    Zwykle wełna merino, kaszmir i alpaka, bo mają cieńsze, gładsze włókna niż gruba wełna owcza.

    Czy sweter akrylowy jest ciepły?

    Daje pewne ciepło, ale słabiej reguluje temperaturę niż wełna i łatwiej się w nim spocić, a potem zmarznąć.

  • Jak prać wełnę i przechowywać swetry, żeby się nie mechaciły

    Jeśli zastanawiasz się, jak prać wełnę, żeby sweter się nie mechacił, zasada jest prosta: jak najmniej tarcia, letnia woda i delikatny środek. Wełnę pierzemy rzadko, ręcznie albo w programie do wełny, suszymy na płasko i przechowujemy złożoną. Mechacenie powstaje, gdy krótkie włókna wysuwają się z przędzy i skręcają w kuleczki, więc każdy krok, który ogranicza ocieranie, wydłuża życie dzianiny.

    Jak prać wełnę krok po kroku

    1. Sprawdź metkę. Część dzianin nadaje się wyłącznie do czyszczenia chemicznego, inne zniosą pranie w pralce.
    2. Wywróć sweter na lewą stronę i włóż go do woreczka z siatki. Pierz z rzeczami o podobnej fakturze, bez dżinsów i ubrań z suwakami.
    3. Wybierz letnią wodę, najwyżej 30°C, i płucz w tej samej temperaturze. Gwałtowna zmiana temperatury sprzyja filcowaniu.
    4. Użyj płynu do wełny o łagodnym działaniu. Unikaj zwykłych proszków z enzymami, bo część z nich rozkłada białka, z których zbudowane jest włókno wełny.
    5. Ogranicz wirowanie do niskich obrotów albo zrezygnuj z niego. Przy praniu ręcznym nie trzyj i nie wykręcaj, tylko delikatnie zanurzaj i wyciskaj.
    6. Susz na płasko, na ręczniku lub suszarce siatkowej, z dala od kaloryfera i słońca. Najpierw zawiń sweter w ręcznik i lekko go dociśnij, żeby odsączyć wodę.

    Między praniami wystarczy wywietrzyć sweter na powietrzu. Wełna dobrze radzi sobie z zapachami, a częste pranie zwyczajnie ją wyciera.

    Przechowywanie i walka ze zmechaceniami

    Swetry trzymaj złożone na półce, nie na wieszaku, bo pod własnym ciężarem rozciągają się w ramionach. Przed dłuższym schowaniem upierz je, ponieważ mole chętniej atakują dzianinę z resztkami potu i jedzenia. Sprawdzą się bawełniane worki lub pudełka z przewiewnego materiału, a woreczki z lawendą albo krążki cedrowe mogą dodatkowo zniechęcać szkodniki.

    Kuleczki, które już się pojawiły, usuniesz golarką do tkanin albo specjalnym grzebieniem. Prowadź je lekko, po rozłożonym na płasko swetrze, bez dociskania, żeby nie przeciąć oczek. Nie wyrywaj zmechaceń palcami, bo wyciągasz w ten sposób kolejne włókna.

    Gdy sweter po praniu lekko się skurczył, można spróbować go uratować: namoczyć w letniej wodzie z odrobiną odżywki do włosów, delikatnie rozciągnąć do pierwotnego kształtu i wysuszyć na płasko. Mocno sfilcowanej wełny nie da się już przywrócić, dlatego dzianin nie wkłada się do suszarki bębnowej, chyba że metka wyraźnie na to pozwala. Swetry z wełny merino i kaszmiru, cieńsze i delikatniejsze, najlepiej prać ręcznie.

    Warto też wiedzieć, że dzianiny z domieszką poliestru czy akrylu mechacą się często bardziej uporczywie niż czysta wełna: syntetyczne włókno jest mocne, więc kuleczki nie odpadają same, tylko zostają na powierzchni. Przy zakupie dotknij materiału i sprawdź skład, a dzianinową sukienkę noś z warstwami, które jej nie trą. Podpowiadamy też, jak nosić sukienkę z dzianiny zimą oraz jak nosić sukienkę w kratkę; w obu przypadkach warto dobierać okrycia i torby, które nie ocierają materiału. Więcej porad o ubraniach i ich pielęgnacji publikujemy w dziale moda i pielęgnacja ubrań.

    Najczęstsze pytania

    Czy wełnę można prać w pralce?

    Tak, jeśli metka na to pozwala. Wybierz program do wełny, temperaturę do 30°C, niskie obroty wirowania i płyn przeznaczony do wełny, a sweter włóż do siatkowego woreczka.

    Jak często prać wełniany sweter?

    Rzadko, zwykle po kilku lub kilkunastu założeniach albo gdy pojawi się plama. Na co dzień wystarczy wietrzenie, bo wełna dobrze neutralizuje zapachy.

    Dlaczego sweter mechaci się pod pachami i na łokciach?

    To miejsca największego tarcia, także o torbę czy pasek. Ograniczenie ocierania i delikatne pranie zmniejszają problem, a powstałe kuleczki usuniesz golarką do tkanin.