Peeling przyjazny środowisku to taki, którego drobinki ścierające ulegają biodegradacji lub rozpuszczają się w wodzie, a formuła i opakowanie nie zostawiają po sobie trwałych odpadów. Dziś to coraz częstszy standard: zarówno marki naturalne, jak i popularne firmy drogeryjne, na przykład Lirene, sięgają po drobinki z pestek, cukru, soli czy celulozy. Warto jednak umieć samodzielnie sprawdzić, co dokładnie trafia do odpływu po każdym prysznicu.
Jak czytać skład peelingu
Drobinki mineralne i roślinne łatwo rozpoznać po nazwach INCI. Przykłady to sucrose (cukier), sodium chloride lub maris sal (sól), juglans regia shell powder (łupiny orzecha włoskiego), prunus armeniaca seed powder (pestki moreli), olea europaea seed powder (pestki oliwki), cellulose (celuloza), silica (krzemionka), a także zmielone ziarna kawy czy płatki owsiane. Polimery syntetyczne, takie jak polyethylene, były kiedyś typowym składnikiem drobinek ścierających; w kosmetykach spłukiwanych w Unii Europejskiej zostały już wycofane w ramach ograniczeń dotyczących mikroplastiku.
Nie każda nazwa polimeru w składzie oznacza jednak drobinkę. Carbomer czy acrylates copolymer to zwykle zagęstniki, które nadają konsystencję żelu, a nie ścierają naskórka. Drobinki do delikatnego złuszczania robi się też z wosków roślinnych, na przykład jojoba esters lub cera carnauba, które są łagodne dla skóry. Z kolei silica jest minerałem: nie ulega biodegradacji, ale nie jest tworzywem sztucznym.
Ekologiczny charakter to nie tylko drobinki. Warto spojrzeć także na bazę: oleje roślinne i masła rozkładają się w środowisku łatwiej niż parafina czy część silikonów, choć te ostatnie nie szkodzą skórze.
Pomocne bywają certyfikaty kosmetyków naturalnych, ale ich brak nie przekreśla produktu. Ostrożnie podchodź natomiast do ogólnych haseł na opakowaniach, takich jak „eko” czy „zielony”, jeśli nie idą za nimi konkretne informacje o składzie, procentowym udziale składników naturalnych lub materiale opakowania.
Opakowanie i sposób używania
Coraz więcej producentów stosuje tworzywa z recyklingu, słoiki szklane lub aluminiowe albo opakowania uzupełniające. Przy wyborze sprawdź, czy opakowanie da się łatwo opróżnić i oddać do segregacji. Znaczenie ma również sposób użycia: niewielka ilość produktu nakładana na wilgotną skórę wystarcza, a zakręcanie wody podczas masażu oszczędza ją bez żadnego wysiłku.
Jeśli lubisz rytuały z olejkami, połącz peeling z myciem: olejki pod prysznic ograniczają przesuszenie i zmniejszają potrzebę stosowania kolejnych kosmetyków. Po złuszczaniu dobrze sprawdzi się prosty naturalny olejek do ciała, który natłuści skórę bez warstwy ciężkiego kremu. Osoby z bardzo wrażliwą skórą mogą zamiast peelingu z dodatkiem zapachu sięgać po proste formuły, a do codziennego mycia wybrać hipoalergiczny żel do mycia ciała.
Na koniec przypomnienie: ekologiczny peeling wciąż jest peelingiem. Stosuj go raz lub dwa razy w tygodniu, bez mocnego tarcia, omijając podrażnienia i świeżo ogoloną skórę. Twarde łupiny orzecha czy pestek, choć naturalne, mają ostre krawędzie, dlatego na delikatniejsze partie ciała lepiej wybierać cukier lub drobinki woskowe. Przy atopowym zapaleniu skóry albo łuszczycy peeling mechaniczny warto najpierw omówić z dermatologiem. Kolejne porady znajdziesz w dziale pielęgnacja ciała.
Najczęstsze pytania
Jak sprawdzić, czy w peelingu nie ma mikroplastiku?
Przejrzyj skład INCI: drobinki powinny pochodzić z cukru, soli, pestek, łupin, celulozy lub krzemionki. Nazwy polimerów, takie jak polyethylene, w drobinkach ścierających świadczą o tworzywie sztucznym.
Czy peeling solny jest ekologiczny?
Sól rozpuszcza się w wodzie i nie zostawia trwałych drobin, więc pod tym względem jest przyjazna środowisku. Warto jeszcze sprawdzić bazę i opakowanie.