Zdrowa i Piękna

Tag: pielęgnacja dłoni

  • Nocna kuracja dłoni w bawełnianych rękawiczkach: jak ją zrobić

    Nocna kuracja dłoni to prosty domowy zabieg: na umyte dłonie nakłada się grubszą warstwę kremu lub masła, a na to zakłada bawełniane rękawiczki i zostawia je do rana. Rękawiczki tworzą okluzję, czyli ograniczają odparowywanie wody i ścieranie kosmetyku o pościel, dzięki czemu przesuszona, szorstka skóra rąk ma kilka godzin na regenerację. To dobry sposób na dłonie zniszczone mrozem, częstym myciem, dezynfekcją czy pracami domowymi.

    Skóra rąk przesusza się szybciej niż na innych częściach ciała. Wewnętrzna strona dłoni nie ma gruczołów łojowych, a na grzbietach naskórek jest cienki. Częste mycie, detergenty i środki do dezynfekcji wypłukują z niego lipidy, a zimą dochodzą mróz i suche powietrze w mieszkaniach. Noc, gdy ręce odpoczywają od wody, to najlepszy moment na intensywną pielęgnację.

    Jak zrobić nocną kurację dłoni krok po kroku

    1. Umyj dłonie letnią wodą i łagodnym środkiem myjącym, a potem delikatnie je osusz, zostawiając skórę lekko wilgotną.
    2. Raz w tygodniu możesz zrobić delikatny peeling, ale nie wtedy, gdy na skórze są pęknięcia lub zadrapania.
    3. Nałóż warstwę nawilżającą, czyli krem z humektantami, na przykład gliceryną, pantenolem albo mocznikiem. Mocznik dobrze zmiękcza zgrubiały naskórek, ale na pękniętej skórze może szczypać.
    4. Zabezpiecz to warstwą natłuszczającą. Sprawdzi się gęsta maska do dłoni, masło shea, wazelina lub maść z lanoliną. Wmasuj ją także w grzbiety dłoni, kostki palców i skórki wokół paznokci.
    5. Załóż czyste bawełniane rękawiczki i zostaw je na całą noc. Rano zmyj nadmiar kosmetyku i nałóż zwykły krem do rąk.

    Przy bardzo suchej skórze kurację można powtarzać co wieczór przez tydzień lub dwa, później wystarczą dwa, trzy razy w tygodniu. Rękawiczki pierz często, najlepiej w wyższej temperaturze, i miej co najmniej dwie pary na zmianę. Nie zakładaj na całą noc rękawic foliowych, lateksowych ani nitrylowych. Skóra się pod nimi poci, mięknie i łatwiej się podrażnia.

    Co nałożyć pod rękawiczki i kiedy iść do lekarza

    Pod rękawiczki nie potrzeba specjalnych kosmetyków. Wystarczy bogaty krem do rąk, a w wersji bardziej odżywczej gęste masło. Na noc dobrze sprawdza się też lawendowe masło do ciała, choć przy pękniętej lub wrażliwej skórze lepsze będą formuły bez zapachu, bo olejki eteryczne mogą szczypać i uczulać. Osoby uczulone na lanolinę powinny sprawdzać skład maści i maseczek.

    Nocna kuracja przyda się również wtedy, gdy paznokcie i skórki są osłabione po stylizacji. Więcej o tym, jak dbać o dłonie i paznokcie po manicure hybrydowym, przeczytasz w osobnym poradniku. W ciągu dnia chroń efekty zabiegu: do sprzątania i zmywania zakładaj rękawice ochronne, a zimą ciepłe rękawiczki.

    Domowa kuracja pomaga przy zwykłym przesuszeniu, ale nie leczy chorób skóry. Jeśli pęknięcia krwawią lub nie goją się mimo regularnej pielęgnacji, na dłoniach pojawiają się swędzące pęcherzyki, zaczerwienienie, sączenie albo łuszczenie, które nie mija po dwóch tygodniach, skonsultuj się z lekarzem lub dermatologiem. Takie objawy mogą świadczyć o wyprysku kontaktowym, atopowym zapaleniu skóry, łuszczycy lub grzybicy, które wymagają rozpoznania i leczenia. Więcej tekstów znajdziesz w kategorii pielęgnacja ciała.

    Najczęstsze pytania

    Jak często robić nocną kurację dłoni?

    Przy bardzo suchej skórze nawet codziennie przez tydzień lub dwa, potem dwa, trzy razy w tygodniu, zwłaszcza zimą.

    Czy zamiast bawełnianych rękawiczek można użyć foliowych?

    Na krótko tak, ale nie na całą noc. Pod folią skóra się poci i mięknie, co sprzyja podrażnieniom. Bawełna przepuszcza powietrze.

  • Artystyczne mydło ręcznie robione Enklare: piękno i pielęgnacja

    Artystyczne mydło ręcznie robione, jak kostki polskiej marki Enklare Natural Cosmetics przypominające owocowe ciasteczka, łączy funkcję myjącą z walorami estetycznymi i pielęgnacyjnymi. Za efektowną formą stoją zwykle oleje roślinne, masła, gliceryna oraz dodatki barwiące i zapachowe. Takie mydło może być przyjemnym kosmetykiem do mycia ciała i dłoni, a przy dobrze dobranym składzie także twarzy u osób z cerą normalną i tłustą. O tym, czy posłuży skórze, decyduje jednak skład i metoda produkcji, a nie wygląd.

    Jak powstają mydła artystyczne

    Mydła dekoracyjne wytwarza się zwykle jedną z dwóch metod, które dają produkty o nieco innych właściwościach.

    Metoda na zimno

    Oleje i masła łączy się z roztworem ługu sodowego w niskiej temperaturze. Masa jest wylewana do form, a potem kostki dojrzewają przez kilka tygodni. Ta metoda pozwala zachować w mydle glicerynę powstałą w reakcji zmydlania i nadwyżkę olejów, czyli nadtłuszczenie. Efekty artystyczne uzyskuje się przez warstwowanie, marmurkowanie, wycinanie kształtów i dekorowanie wierzchu kostki, na przykład suszonymi kwiatami czy ziołami.

    Mydła glicerynowe z gotowej bazy

    Druga metoda polega na roztopieniu gotowej bazy mydlanej, często przezroczystej lub mlecznej, i dodaniu do niej barwników, zapachów oraz dodatków pielęgnacyjnych. Taka baza pozwala tworzyć bardzo efektowne kształty, wielokolorowe warstwy czy zatopione elementy, dlatego jest popularna przy mydłach przypominających desery. Bazy glicerynowe zawierają często dodatkowe składniki, na przykład glikol propylenowy czy sorbitol, które ułatwiają formowanie i nadają przezroczystość. Takie mydła bywają przyjemne, ale ich właściwości pielęgnacyjne zależą głównie od jakości bazy.

    Co oznaczają dodatki w mydle

    Kolorowe i pachnące kostki zawierają szereg dodatków, które warto umieć rozpoznać w składzie:

    • Barwniki mineralne, czyli tlenki żelaza, ultramaryny, miki. W INCI oznaczane są kodami CI, na przykład CI 77491. Są stabilne i dopuszczone do kosmetyków.
    • Barwniki roślinne, na przykład spirulina, kurkuma, korzeń marzanny czy kakao. Dają naturalne kolory, ale mogą z czasem blaknąć.
    • Glinki, które barwią i delikatnie oczyszczają.
    • Olejki eteryczne, na przykład lawendowy, cytrusowe, miętowy. Nadają zapach, ale mogą podrażniać skórę wrażliwą.
    • Kompozycje zapachowe (Parfum), dzięki którym mydło może pachnieć jak owoce czy wypieki. Zawierają alergeny zapachowe, które wymienia się osobno w składzie.
    • Dodatki peelingujące, takie jak zmielone pestki, płatki owsiane czy kawa. Przeznaczone raczej do ciała niż do twarzy.
    • Oleje i masła szlachetne, na przykład masło shea, olej ze słodkich migdałów, olej arganowy, które poprawiają właściwości pielęgnacyjne.

    Mydło, które pachnie jak ciastko, zawiera niemal zawsze kompozycję zapachową, a nie prawdziwe składniki spożywcze w ilości dającej taki aromat. To nic złego, ale osoby ze skłonnością do alergii powinny zwracać uwagę na zapachy i wybierać mydła o łagodniejszym aromacie lub bezzapachowe.

    Estetyka a skład

    Efektowna forma nie mówi nic o tym, jak kostka będzie się sprawować na skórze, ale niektóre zabiegi dekoracyjne warto umieć ocenić. Suszone płatki kwiatów i zioła na wierzchu wyglądają pięknie, jednak w kontakcie z wodą często brunatnieją, a twardsze fragmenty mogą drapać. Wielokolorowe warstwy oznaczają zwykle więcej barwników, co przy skórze reaktywnej zwiększa ryzyko podrażnienia. Brokat i błyszczące drobinki bywają wykonane z tworzyw sztucznych, a takie celowo dodawane mikroplastiki są w Unii Europejskiej stopniowo ograniczane; lepszym wyborem są miki lub pigmenty mineralne. Mydło intensywnie barwiące pianę może zostawiać ślady na ręcznikach i fudze. Im bardziej rozbudowana dekoracja, tym ważniejsze jest uważne przeczytanie składu.

    Oleje bazowe a charakter mydła

    To, jak mydło myje i jak się czuje na skórze, w dużej mierze zależy od proporcji olejów użytych do jego produkcji. Olej kokosowy i olej z ziaren palmowych dają obfitą, pęcherzykową pianę i silnie myją, ale w dużej ilości mogą przesuszać. Oliwa z oliwek tworzy mydło łagodne, z kremową, drobną pianą, choć kostka z samej oliwy jest dość miękka i długo dojrzewa. Masło shea i masło kakaowe poprawiają twardość kostki i nadają jej bardziej odżywczy charakter. Olej rycynowy stabilizuje pianę i sprawia, że jest bardziej kremowa.

    Doświadczony rzemieślnik komponuje recepturę tak, aby kostka była twarda, wydajna, dobrze się pieniła i jednocześnie nie wysuszała. Dlatego dwa mydła o podobnym wyglądzie mogą zupełnie inaczej zachowywać się na skórze. Jeśli producent podaje nie tylko skład, ale też procent nadtłuszczenia i rodzaj olejów bazowych, łatwiej dobrać kostkę do własnych potrzeb. Do twarzy i skóry suchej lepiej sprawdzą się mydła z przewagą oliwy i maseł, do ciała przy skórze normalnej i tłustej także te z większym udziałem oleju kokosowego.

    Coraz więcej pracowni rezygnuje też z oleju palmowego albo korzysta z surowca z certyfikowanych upraw, co bywa dla kupujących równie ważne jak sam skład.

    Dla kogo mydło artystyczne

    Mydła ręcznie robione z efektowną formą sprawdzą się szczególnie:

    • do mycia ciała i dłoni u osób ze skórą normalną, która dobrze znosi tradycyjne mydło,
    • jako element łazienkowego rytuału i dekoracji,
    • jako upominek, na przykład w zestawie z naturalnym balsamem,
    • do mycia twarzy u osób z cerą normalną lub tłustą, jeśli mydło jest dobrze nadtłuszczone i ma łagodny zapach.

    Ostrożność zalecamy osobom z cerą suchą, wrażliwą, naczynkową, a także z atopowym zapaleniem skóry. Mydło ma zasadowe pH, które u osób z osłabioną barierą skórną może nasilać przesuszenie i podrażnienie. W przypadku AZS dermatolodzy zwykle zalecają łagodne syndety lub emolienty myjące, o czym więcej przeczytasz w tekście o pielęgnacji skóry atopowej. Dzieciom i osobom z alergiami nie warto dawać mydeł przypominających słodycze, bo łatwo o pomyłkę i próbę zjedzenia kostki.

    Jak używać mydła do ciała i dłoni krok po kroku

    1. Zwilż dłonie i kostkę letnią wodą.
    2. Spień mydło w dłoniach lub na myjce, zamiast pocierać nim bezpośrednio skórę. To łagodniejsze i oszczędniejsze.
    3. Umyj ciało, masując skórę przez kilkadziesiąt sekund, bez mocnego tarcia. Przy suchej skórze nóg i przedramion wystarczy namydlić miejsca, które tego wymagają, a resztę ciała tylko spłukać.
    4. Dokładnie spłucz pianę, zwłaszcza w zgięciach skóry.
    5. Nałóż balsam lub olejek zaraz po kąpieli, na lekko wilgotną skórę.
    6. Odłóż mydło na mydelniczkę z odpływem, aby mogło wyschnąć.

    Mydło do rąk

    Dłonie myjemy kilka, a czasem kilkanaście razy dziennie, więc nawet łagodna kostka może je z czasem przesuszyć. Do skutecznego mycia rąk wystarczy około 20 do 30 sekund dokładnego rozprowadzania piany, także między palcami i wokół paznokci, a potem staranne spłukanie i osuszenie ręcznikiem. Przy częstym myciu warto trzymać krem do rąk przy umywalce i nakładać go choćby raz na kilka myć. Do mydelniczki przy umywalce lepiej wybierać kostki o łagodnym zapachu, bez drobinek peelingujących. Pękająca, swędząca skóra dłoni z pęcherzykami lub sączeniem może oznaczać wyprysk kontaktowy, który wymaga konsultacji z dermatologiem.

    Mycie twarzy kostką to osobny temat, bo skóra twarzy jest cieńsza i bardziej reaktywna niż skóra ciała. Wyjaśniamy, czy mydło rzemieślnicze nadaje się do twarzy i jak jego zasadowe pH wpływa na barierę skóry.

    Jak wybrać dobre mydło artystyczne

    1. Pełny skład INCI. Producent powinien podawać wszystkie składniki, łącznie z barwnikami i alergenami zapachowymi.
    2. Metoda produkcji. Mydła na zimno mają zwykle więcej gliceryny i nadtłuszczenia, a mydła z bazy więcej możliwości dekoracyjnych.
    3. Oleje i masła. Im wyżej w składzie oleje roślinne o dobrych właściwościach pielęgnacyjnych, tym lepiej.
    4. Zapach. Intensywnie pachnące kostki lepiej przeznaczyć do ciała i dłoni.
    5. Bezpieczeństwo. Mydło sprzedawane jako kosmetyk musi mieć ocenę bezpieczeństwa i być zgłoszone zgodnie z przepisami Unii Europejskiej, niezależnie od tego, czy powstało w dużej fabryce, czy w małej pracowni.
    6. Data produkcji i termin. Mydła z olejami roślinnymi z czasem mogą jełczeć, więc warto zużyć je w ciągu kilku do kilkunastu miesięcy.

    Zainteresowanie mydłami rzemieślniczymi rośnie, a wiele pracowni proponuje własne kompozycje, od deserowych form po proste kostki ziołowe. Przykładem tej drugiej, bardziej klasycznej stylistyki jest mydło o zapachu cedru i szałwii.

    Przechowywanie kostek i zapasów

    Ręcznie robione mydło nie zawiera zwykle utwardzaczy ani dużej ilości konserwantów, dlatego lubi suche i przewiewne miejsca. Kostkę w użyciu trzymaj na mydelniczce z kratką lub odpływem, z dala od strumienia prysznica. Dwie kostki używane na zmianę wysychają lepiej i dłużej zachowują kształt. Zapasy przechowuj w papierze lub kartoniku, w chłodnej szafce poza łazienką, bez dostępu słońca, które przyspiesza blaknięcie barwników roślinnych i utlenianie olejów. Mydła z olejkami eterycznymi warto trzymać osobno, bo z czasem tracą zapach i mogą przenosić aromat na inne kosmetyki. Pomarańczowe plamki, lepka powierzchnia lub jełki zapach to oznaki, że oleje w kostce się utleniły, i wtedy lepiej z niej zrezygnować.

    Najczęstsze błędy przy mydłach ręcznie robionych

    • Przechowywanie w kałuży wody. Mydło rozmięka, szybciej się zużywa i traci kształt.
    • Mycie twarzy mydłem z drobinkami. Pestki i kawa mogą mikrouszkadzać naskórek twarzy.
    • Ignorowanie objawów podrażnienia. Pieczenie, zaczerwienienie i świąd to sygnał, by zmienić produkt.
    • Przekonanie, że ręcznie robione zawsze znaczy łagodne. O łagodności decyduje skład, nadtłuszczenie i zapach.
    • Brak pielęgnacji po myciu. Nawet dobre mydło usuwa część lipidów, które warto uzupełnić balsamem lub kremem.
    • Trzymanie mydła w zasięgu dzieci, gdy wygląda jak ciastko czy cukierek.

    Mydło jako element świadomej pielęgnacji

    Kostki ręcznie robione są dla wielu osób sposobem na ograniczenie plastikowych opakowań w łazience. Jedna kostka może zastąpić kilka butelek żelu pod prysznic, a papierowe opakowanie łatwiej poddać recyklingowi. Ekologiczny wybór to jednak także taki, który odpowiada potrzebom skóry: mydło, po którym trzeba sięgać po coraz więcej balsamów, przestaje być oszczędne.

    Więcej porad o oczyszczaniu i naturalnej pielęgnacji znajdziesz w dziale pielęgnacja twarzy.

    Najczęstsze pytania

    Czy mydło artystyczne nadaje się do twarzy?

    U osób z cerą normalną i tłustą może się sprawdzić, jeśli jest dobrze nadtłuszczone i ma łagodny zapach. Przy cerze suchej, wrażliwej lub atopowej lepiej wybrać łagodny syndet.

    Czym różni się mydło na zimno od mydła z bazy glicerynowej?

    Mydło na zimno powstaje od podstaw z olejów i ługu, zachowuje glicerynę i nadtłuszczenie. Mydło z bazy powstaje przez roztopienie gotowej masy i dodanie barwników i zapachów, co ułatwia tworzenie efektownych form.

    Jak przechowywać mydło ręcznie robione?

    Na mydelniczce z odpływem, tak by kostka wysychała między użyciami. Zapasowe kostki trzymaj w suchym, chłodnym miejscu z dala od słońca.